Kris

Oma Kasia, icoon van een jeugdrevolte

Al meer dan een maand wordt er in heel Polen gedemonstreerd. Tegen een aanscherping van de abortuswet, maar ook tegen de regering. Het zijn vooral jonge mensen die de straat op gaan. Toch is het een Poolse oma die is uitgegroeid tot een van de iconen van het protest. ‘Ik wil jongeren inspireren om hun rechten op te eisen.’ Katarzyna Augustynek kijkt onrustig op haar horloge. Over een halfuur begint er een demonstratie bij het ministerie van onderwijs en ze zit haar tijd met mij te verdoen, in een lege foodhal midden in Warschau waar de stoelen zijn afgezet met […]

In Warschau is de revolutie uitgebroken

Het is woensdagavond om een uur of negen. Bij de Palmboom van Warschau, een kunstwerk in het midden van de Charles de Gaullerotonde, knielt een jonge vrouw naast een paar brandende kaarsjes. Op haar rug een rode bliksemschicht en de tekst ‘wypierdalać’, vrij vertaald: get the fuck out. Ze kijkt zichtbaar geëmotioneerd naar de vele protestborden die in de palmboom zijn achtergelaten. Wat een week geleden begon als een demonstratie tegen de nieuwe abortuswetgeving is uitgegroeid tot een volledige revolte. Of zoals de betogers het zelf zeggen: dit is een revolutie, en de revolutie is een vrouw. Voor de tweede […]

Gebiedsportretten vliegveld Twente

Meer dan vijftien jaar is er gewerkt aan de transformatie van vliegveld Twente, een landschap van radicale openheid in het Twentse coulisseland. Het boek Vliegwiel, onder hoofdredactie van Mark Hendriks, vertelt in een aantal journalistieke verhalen over het landschap, de natuur, het wonen, de evenementen en de bedrijvigheid. Voor het boek schreef ik een aantal gebiedsportretten over de verschillende onderdelen van de ontwikkeling. Het boek is te bestellen via Uitgeverij Blauwdruk.

Lonken naar Parijs

Terneuzen is een Zeeuws-Vlaams vestingstadje dat op de hartenklop van de wereldeconomie uitgroeide tot een industriestad van regionale betekenis. Met een nieuwe sluis en een kanaal naar de Seine maakt de infrastructuur opnieuw een sprong. Maar te midden van al die grote ontwikkelingen is het ook een stad die kampt met vergrijzing en kwijnende voorzieningen. Voor het tijdschrift Blauwe Kamer ging ik in een rode Suzuki Swift op pad door Terneuzen en omgeving, waar ze zichzelf zien als de poort naar Parijs. Foto: Filip Durjardin

Corona is de dood van de stad

Het is crisis. Voor u is dat vooral heel erg vervelend, maar voor mensen die ideeën hebben over de toekomst is het een heerlijke tijd. We zijn in verwarring, we willen een uitweg, en als het even kan een verlosser – en daarom vliegen de toekomstperspectieven ons om de oren. Maar als iemand die de vorige crisis heeft meegemaakt – dat was namelijk nog niet zo lang geleden – ben ik hier om u te waarschuwen. Lieve mensen, hoed u voor de doemdenkers en de charlatans, maar meer nog voor de mensen met goede bedoelingen.

Geduldig wrijven in het zwarte land

Voor Blauwe Kamer ging ik met stadsbouwmeester Giorgios Maillis op pad door de voormalige Waalse industriestad Charleroi. Sinds vijf jaar werkt hij aan de revitalisatie van de veelgeplaagde stad – met evenveel gedrevenheid als geduld. Download de PDF voor het artikel.

Een stad die (voorzichtig) danst

Bij Café Banka in de Archipelbuurt begroet de barman zijn gasten joviaal, de gasten elkaar ook. In deze bruine kroeg is het ons kent ons. Het publiek in de houten serre draagt tweedjasjes, witte hardloopschoenen, parelkettingen en strak opgestoken haar. De menukaart is simpel: spareribs, schnitzel, een huisgemaakte gehaktbal. De oude elite schuurt tegen het volkse aan, maar dat is schijn. Wie hier onbeschaamd de gesprekken afluistert, hoort de hele vaderlandse geschiedenis aan zich voorbijtrekken. Den Haag is een stad van wereldjes. Van plekken waar je in en uit kunt dippen om even het idee te krijgen dat je in […]